Rys historyczny

Szacuje się, iż początki miejscowości sięgają 1392 roku, kiedy to Kosmów wchodził w skład dóbr królewskich. W 1425 roku Władysław Jagiełło nadał wieś władyce chełmskiemu Charytonowi. W tym samym roku została ona przeniesiona na prawa niemieckie. W czasach staropolskich we wsi nie było żadnej świątyni, dopiero w 1888 roku została wybudowana cerkiew prawosławna. Była ona filią parafii w Ślipczu. Świadczy to, iż tereny te zamieszkiwała ludność wyznania prawosławnego. Po I wojnie światowej cerkiew była nieczynna i pozostawała zamknięta. Zapewne wraz z cerkwią powstał wówczas cmentarz przycerkiewny czynny do końca II wojny światowej. Cerkiew została rozebrana w 1938 roku. W 1772 roku w Kosmowie był dwór, winniczka do produkcji piwa, karczma i młyn wodny na rzece Bukowa. Były też zabudowania gospodarskie, wozownia i spichlerz. Na przekroju lat zmieniali się właściciele wioski i tym samym zmieniała się zabudowa. W 1820 roku we wsi był folwark z trzema budynkami murowanymi i dwudziestoma drewnianymi. Folwark wraz z nomenklaturą Przemysławice liczył 921 mórg. Prócz folwarku w Kosmowie była karczma, młyn wodny na rzece Bukowa, browar i słodowania. Jak na ówczesne czasy było to wiele jak na wioskę. Podczas zaborów Kosmów należał do zaboru austriackiego, a następnie rosyjskiego. Podczas II wojny światowej wioska uległa częściowemu zniszczeniu i całkowitemu wysiedleniu. Obecni mieszkańcy to w głównej mierze przesiedleńcy ze wschodu.